| |
Σύνοψη
Ο λόγος για τον ποιητή και νομπελίστα Γιώργο Σεφέρη, μια από τις σημαντικότερες πνευματικές προσωπικότητες του νεότερου ελληνισμού και υπερβατική γέφυρα ανάμεσα στον “παλαιότερο” και “σύγχρονο” κόσμο μας, έναν “ακρίτη”. Στην αρχή -και όσο αυτό είναι εφικτό- θα κάνουμε μια αναφορά στο ευρύτερο έργο του Σεφέρη και κυρίως στους θεμέλιους λίθους της σκέψης του.
Στη συνέχεια θα δούμε πώς τον διαβάζει ένας από τους οξύτερους στοχαστές μας, ο Κώστας Ζουράρις. Θα διαπιστώσουμε (σιγά σιγά, αλλά αναπότρεπτα), ότι ένας συλλογικός Ζουράρις “βουλιάζει” μέσα στο σεφερικό υπέδαφος και έτσι αναδύεται το άγαλμα του ποιητή, “χαμογελώντας μέσα σε μια παράξενη ησυχία”. Το “συναμφότερον”, τελικά, είναι εκείνο που συμπραγματεύεται, από μόνο του, τον συλλογικό Ζουράρι και τον “ακριτικό” Σεφέρη: “εν ανθηρώ έλληνι λόγω”.
|
|